Verðvandamálið

Hópur fólks er að borða á veitingastað í miðborginni. Þetta er í fyrsta sinn sem þau heimsækja Ísland og því vilja þau smakka marga mismunandi rétti sem eru einkennandi fyrir Ísland.
Þau biðja þjóninn um meðmæli og hann segir þeim frá nokkrum hágæða réttum sem veitingastaðurinn sérhæfir sig í. Þau fylgja ráðleggingu þjónsins og panta alla réttina sem hann mælir með til að deila. Þegar gestirnir eru búnir að borga er augljóst að þeir voru mjög sáttir með matinn. Að lokum biðja gestirnir um reikninginn.
Þegar þjónninn færir þeim reikninginn er gestunum brugðið yfir verðinu og þeir kvarta. Þjónninn veitir þeim ekki mikla athygli og grípur fram í fyrir þeim. Hann ítrekar að réttirnir séu úr hágæða hráefnum og gestirnir hefðu átt að hafa það í huga þegar þeir ákváðu að panta svona marga rétti. Hann segir jafnframt að það hafi verið augljóst að gestirnir nutu matarsins án þess að hafa áhyggjur af verðinu.
Gestirnir yfirgefa veitingastaðinn í uppnámi.